تبلیغات
دانش ایرانی

دانش ایرانی
پیله ات را بگشای تو به اندازه پروانه شدن زیبایی 
نویسندگان

بى شك روابط عمومى، مانند سایر رشته هاى علوم انسانى مورد غفلت قرار گرفته است و توسعه روزافزون و ارتباط و اطلاعات در كشور ها، نتوانسته در آن تأثیرى داشته باشد. حتى كشور در حال توسعه ما نیز چنین وضعى دارد. مشكلات و ناكارآیى ادارى در كشور ما پدیده نو و جدیدى نیست و سال هاست كه سازمان هاى مربوطه، براى اصلاح ساختارى آنها مطالعه و برنامه ریزى مى كنند، هر چند تاكنون اقداماتى نیز به عمل آمده است. در عصر ارتباطات و اطلاعات در موقعیتى كه جامعه متحول ما رو به سوى تكامل دارد و مدنیت را جست وجو مى كند، روابط عمومى از اجزا و عناصر اصلى ارتباطات است و در ایجاد بستر هاى مشاركت ذهنى و عینى نقش نهادى و بنیادى دارد، زیرا جنس و ماهیت مجموعه وظایف و فعالیت هاى آن به طور عمده، (ارتباطى، تعاملى و تبادلى) است. امر مشاركت با مقوله اطلاع رسانى كه از مهمترین رویكرد هاى روابط عمومى است آغاز مى شود و بسیارى دیگر از كارهاى اجراى تحقق مشاركت از جمله تمهیدات ترغیبى، همان امور رایج كاربردى روابط عمومى است.


مقتضى نیست كه ارتباطات مردم با سازمان ها سرد و عارى از مهر و رغبت باشد، بجاست، كه با انجام مطالعات و بررسى هاى لازم اساساً معلوم شود كه سازمان هاى ما واقعاً به چه رویه و رویكردى براى تعامل با مردم نیاز دارد؟ یكى از عواملى كه در سرنوشت هر گروه و فرد اهمیت و ارزش دارد و آنها را براى رسیدن به هدفشان یارى مى دهد، كیفیت رابطه آنها با افراد و مؤسساتى است كه با آن سر و كار دارند.

همچنین، نقش عمده روابط عمومى، كاهش و نزدیك كردن اذهان عمومى به واقعیت در سازمان هاست.
توانایى شناخت و اقدام آگاهانه، كاربرد اقدامهاى روابط عمومى را افزایش داده و منجربه تحرك و كارایى آنها خواهد بود. چنانچه به مهمترین عامل اجتماعى مؤثر، در روابط اجتماعى تبدیل شده و انتظار و نقش هاى برشمرده در وظایف آنها، آن مهم را پشتیبانى خواهد كرد. درنتیجه آمار سازنده و مرتبط با شرایط به وجود خواهد آمد.

هراندازه ارتباط در روابط عمومى، بطور مفید، مستقر و شكل مؤثرى گسترش یافته باشد، همان اندازه آن فرد، گروه و مؤسسه در دستیابى به اهداف خود موفق تر مى شوند. امروزه، دستگاه هاى دولتى روز به روز وسیعتر، وظایف آنها سنگین تر و پیچیده تر مى شود، این روند فعالیت گوناگون آنها را متحول كرده و میان مردم و دولت و نیز اركان دولتى روابط نزدیكتر برقرار مى شود. با توجه به وظایف كلى روابط عمومى در حقیقت مى تواند، در حكم واسطه میان دولت و مردم نقش قابل قبولى ایفا كند. آنها مى توانند، با تنظیم برنامه دقیق به سؤال ها و شك ها و تردید ها پاسخ بدهند.

در ایران، روابط عمومى در دستگاه هاى دولتى زودتر از مؤسسات خصوصى ایجاد شد اما موانع كار مسئولان روابط عمومى هاى دولتى، بیشتر از موانع مأموران مؤسسات غیر دولتى است. به همین خاطر روابط عمومى هاى دولتى باید توجه داشته باشند، مردم براحتى و چندان آمادگى ذهنى براى باور تلقینات و تفاسیر آنان را نخواهند داشت. البته این دیرباورى، اختصاص به مردم ما نداشته بلكه در اكثر كشور ها عمومیت دارد، آنها ناچارند با توجه به این امر مهم برنامه و فعالیت هاى خود را تنظیم كنند.

متصدیان روابط عمومى، باید داراى معلومات وسیعى بوده و از استدلال و كیفیت منطق و تشكیلات مخالف و موافق سازمان متبوع خود آگاه باشند تا بتوانند برنامه هاى خود را تنظیم كنند و فعالیت مخالفان را كم اثر كرده و پیام سازمان خود را به گوش آنها و اكثر مردم برسانند.
2- تعریف روابط عمومى

اصطلاح روابط عمومى، ترجمه واژه انگلیسى public Relations براى نخستین بار در آمریكا در اتحادیه راه آهن به كار برده شد و در ایران نخستین بار در شركت نفت به كار رفته و دفترى در آن شركت ایجاد شد. روابط عمومى را در زبان عربى (العلاقات العامه) ترجمه كرده اند.

تعاریف گوناگونى از روابط عمومى از سوى صاحبنظران، كارشناسان و مؤلفان كتاب هاى این رشته بیان شده است از جمله: ركس هارلو از پیشقدمان روابط عمومى در جهان مى گوید: روابط عمومى دانشى است كه به وسیله آن سازمان ها آگاهانه مى كوشند، بر مسئولیت اجتماعى خویش عمل كنند تا بتوانند، تفاهم و پشتیبانى كسانى را كه براى توسعه اهمیت دارد، به دست آورند. در این باره انجمن روابط عمومى آلمان مى گوید: روابط عمومى، تلاش آگاهانه و قانونى به منظور تفاهم و استقرار اعتماد و شناخت متقابل با عموم، براساس تحقیق علمى و عملى صحیح و مستمر، میسر است. انجمن جهانى روابط عمومى نیز گفته: روابط عمومى بخشى از وظایف مدیریت سازمان است و عملى ممتد، مداوم و طرح ریزى شده است كه از طریق آن افراد و سازمان ها مى كوشند تا تفاهم و پشتیبانى كسانى را كه با آنها سرو كار دارند، به دست آورند.
3- تاریخچه روابط عمومى

از ابتداى تاریخ بشر تاكنون همواره افراد هوشمندى بوده اند، كه این شناخت را در جهت ارتقاى خود با دیگران به كار گرفته اند و نوعى روابط عمومى را در كارهایشان اعمال كرده اند. در تمامى دوره هاى دموكراسى از جمله از جمهورى روم گرفته تا نظام كنونى، رساله ها، مقاله ها، سخنرانى ها و دیگر قالب هاى خطابه به قصد سلطه به افكار عمومى به كار گرفته شده اند.

البته كشور ها و نهاد هاى غیر دموكراتیك هم، این ابزار ها را به خدمت گرفته اند، اما در جایى كه امكان بحث و انتقاد وجود ندارد، امكان تعالى به سوى گفت و شنود نیز كه ما آن را وظیفه روابط عمومى در مسئولانه ترین و جامع ترین شكل اجتماعى اش مرتبط مى دانیم، نمى تواند وجود داشته باشد. به طور مسلم فعالیت هاى روابط عمومى همیشه دو طرفه است اما در جامعه دموكراتیك افراد درتغییر، تفسیر و بحث درباره پیام هایى كه دریافت مى دارند، آزادانه مى توانند در صورت تمایل با پیام هاى دریافتى مخالفت كرده و عكس العمل دلخواه خود را نشان دهد.

نحوه بسیار خوب آن استفاده از مهارت هاى روابط عمومى براى پیشبرد در دموكراسى جریان انقلاب آمریكاست (توماس پین و ساموئل آرانه) دو تن از مبلغان بزرگ نویسندگان، سخنرانان، مناظره گران و سازمان دهندگان این انقلاب بودند. براى توجه افكار عمومى حتى وقایع و مراسم جدیدى را خلق كردند.
تكیه انگلیسى ها به قدرت و برترى نظامشان، نادیده گرفتن افكار عمومى و عدم مقابله با انقلابیون عواملى بودند كه به این مبلغان كمك كرد. در پیشبرد جنبش هاى اجتماعى و نهضت هاى اجتماعى و نهضت هاى اصلاح طلبانه قرن ۱۹ یكى از مشهورترین آن نهضت جمع آورى اعانه و بسیج افكار عمومى و القاى بردگى سیاه پوستان بود. بعد از دهه ۱۹۳۰ در بنگاه هاى تبلیغاتى پررونق هالیوود كه به كمال خود رسید، در شیوه زندگى آمریكایى كه بتدریج مدیران اقتصادى گسترده ترى را به فعالیت هاى روابط عمومى عرضه داشت، دگرگونى هایى رخ داد كه گرایش عمده اجتماعى در قرن ۱۹ (صنعتى شدن، شهرنشینى و نوسازى) با تكامل پیشرفت روابط عمومى، پیوند تنگاتنگ داشته است. مى توان گفت، اصطكاك ناشى از مقابله یغماگران و روزنامه نگاران افشاگر موجب ایجاد جرقه اى شد كه روابط عمومى نوین را پدید آورد و مردم فهمیدند كه قدرت اعتراض به عملیات استثمار گرایانه تجارى را دارند.

روابط عمومى به مفهوم یك حرفه، در قرن بیستم در آمریكا به وجود آمد با عنوان دفتر تبلیغاتPublicity Bureau یا دفتر مطبوعات Press Bureau نامیده شد. پس از انقلاب صنعتى و پیشرفت صنعت و تكنولوژى، منجر به ایجاد دفاتر روابط عمومى به خاطر نیاز به آگاه سازى و ایجاد برقرارى ارتباط شد.

پس از آن نخستین شركت روابط عمومى توسط (Ivy Ledbetter Lee) خبرنگار روزنامه (New York World) در شهر نیویورك تأسیس شد.

با آغاز قرن بیستم، فعالیت ها و راهبردهایى براى پیشبرد امور اتخاذ شد. از تغییرات اجتماعى گرفته تا سرگرمى كه به عنوان بخشى از مفهوم جامع روابط عمومى به حساب مى آید.
در جنگ جهانى اول با وارد شدن آمریكا به جنگ، متخصصان روابط عمومى فعالیت هاى گسترده اى را شروع كردند، به طورى كه روزنامه نیویورك تایمز، این جنگ را نخستین جنگ (آژانس هاى مطبوعاتى) لقب داد. بعد از جنگ جهانى اول رونق اقتصادى در آمریكا موجب توسعه پژوهش بازار و راهبردهاى پیچیده ترى براى آموزش مصرف كنندگان در تمیزكالا ها شد.

(لى و برینز) و دیگران در این دوران روابط عمومى را رسماً به عنوان یك شغل مطرح كردند و خود را رسماً مشاوران روابط عمومى خواندند. در سال ۱۹۲۹ به لحاظ ركود اقتصادى، بازار بورس شكست خورد، پیامدهاى آن انگیزه هاى مورد نیاز روابط عمومى را براى این كه از آوازه گرى و انتشارات صرف فراتر رود و یك ارتباط متقابل راستین میان كسب و كار و مخاطب بر قرار كند، پدید آورد. روزولت رئیس جمهورى اسبق آمریكا در برنامه هاى خود به یك روابط عمومى قوى نیاز داشت. بویژه این كه دولت نیز به این نتیجه رسیده بود، كه براى تقویت سیاست خود باید از روش هاى روابط عمومى بهره بردارى كند.

در طول جنگ جهانى دوم، یك اداره بزرگ به نام اداره اطلاعات جنگ تشكیل شد. این اداره محل آموزش هاى مهمى براى دست اندركاران روابط عمومى سال هاى بعد شد. این اداره تنها به خاطر گستردگى رشد، موجب شد كه فنون و روش هاى روابط عمومى در ابعاد وسیع ترى شناخته شود و مفهوم روابط عمومى در میان سایر مؤسسات دولتى و غیر دولتى مورد توجه قرار گیرد.

در اواسط ۱۹۵۰ در قلمرو روابط عمومى، پیشرفت هاى فوق العاده اى صورت گرفت. فنون و روش هاى آن در بخش غیر انتفاعى، بیش از این مؤسسات را در شناساندن خدمتشان به مردم و جمع آورى كمك هاى مالى حمایت كرد.

روابط عمومى، در زمینه سیاسى نیز روز به روز به صورت ابزار مهمى در آمد و به نامزدهاى انتخاباتى در آمریكا كمك كرد، (راچه) مدرس روابط عمومى آمریكا بر آن شد كه روابط عمومى در پاسخ به مسائل پیچیده گسترش یافته و به صورت یك حرفه در آید. در جهان مملو از پیام هاى گوناگون و در هم تنیده، به كسى نیاز است كه این پیام ها را تفسیر و طبقه بندى كند و رابط میان گروه هایى باشد كه زبان و ارزش هاى مختلفى دارند و سرانجام تعامل عملكرد روابط عمومى عنصرى نامیده شد كه گذار به سوى (سرمایه دارى رفاه) در قرن بیستم را یارى كند.

در چنین اوضاع، روابط عمومى در مقام یك «وظیفه مدیریت» پدیدار شد، وظیفه اى كه به نحوى بى بدیل صلاحیت آن را دارد، كه میان مخاطبان گوناگون جامعه پیشرفته ما از حق اظهارنظر برخوردار شده اند.
4- فرد در روابط عمومى (استعداد، دانش، تجربه، سازمان و اخلاق)

كسى كه روابط عمومى را به عنوان یك شغل انتخاب مى كند و مسئولیت انجام وظایفى را در این حرفه مى پذیرد، باید به عنوان یك حرفه به آن نگاه كند و سعى كند مهارت ها و تخصص هاى آن را فرا گیرد و آینده شغلى و پیشرفت اجتماعى خود را براساس آن برنامه ریزى كند.

باید استعداد، آمادگى، ظرافت، تناسب و توانایى فردى، علاقه، اندیشه زایا یا اندیشه خلاق، انگیزه پیشرفت، شهامت و شجاعت داشته باشد، همچنین قدرت تجزیه و تحلیل مسائل محیط كار اصول و فلسفه سازمان را به خوبى بشناسد.

حساس و پر مسئولیت، هوش و زیركى از خصوصیات فردى است كه در روابط عمومى مشغول به كار است.
5- وظایف روابط عمومى

اعمال مدیریت شایسته در جامعه، در درون شبكه هاى ارتباطى گسترده نیاز به اطلاعات و آگاهى هاى متقن، به روز، واقعى و كارآمد از جامعه دارد. دستیابى به چنین اطلاعات و آگاهى ها نیاز به روابط عمومى قوى و پایدار را محرز مى كند. از عمده وظایف روابط عمومى مى توان به این موارد اشاره كرد:

    * مطلع كردن و خبر دادن
    * ترغیب، تشویق، ترویج و تبلیغ
    * انجام تحقیقات اجتماعى و افكار سنجى و پیوند آن به منابع سازمان و عموم مردم
    * هماهنگى موارد نیاز سازمان
    * برقرارى ارتباط با فرد، گروه، عموم و سازمان ها به نحوى كه براى آن مؤسسه یا سازمان اهمیت دارد یا در آینده خواهد داشت.

متصدیان روابط عمومى، باید ضمن آشنایى با عناصر و اجزاى تشكیل دهنده ارتباط یعنى معنى و مفهوم انواع ارتباط از نظر نماد، كلامى و غیر كلامى، به طور كامل از جریان ارتباطى در تبیین اهداف و استمرار و پایدارى وظایفشان شناحت كافى داشته باشند. از جمله مدل ارتباطى كه توسط (هارولد سول) دانشمند علوم اجتماعى آمریكا معرفى شده عبارتند از: چه كسى (منبع) چه مى گوید. (پیام) به چه كسى (مخاطب) از چه راهى (رسانه یا حامل) و با چه تأثیرى (عكس العمل) آشنایى داشته باشد.

از آنجایى كه روانشناسان اجتماعى معتقدند، تنها درصد كمى از مردم در برابر پیام جدید فعال، جست وجوگر و پذیرا هستند و بیشتر افراد با بى تفاوتى از كنار پیام هایى كه نشر مى یابد، مى گذرند و تنها با پیام هایى كه بشدت با سرنوشت مادى و معنوى آنها بستگى پیدا مى كند و تأثیر عمیق در حیات اجتماعى، اقتصادى و روانى آنها به جا مى گذارد توجه اكثریت جامعه را به خود جلب مى كند.

مدیران سازمانها، همواره از مسئولان روابط عمومى مى خواهند تا افكار عمومى موجود را براى آنها ارزیابى كرده توزیع دهند و یا در موارد نیاز افكار عمومى مساعد ایجاد كنند و یا افكار عمومى منفى را چنانچه وجود دارد، تغییر دهند شناخت افكار عمومى نحوه شكل گرفتن و راه هاى تغییر آن براى مسئولان روابط عمومى داراى اهمیت است. زیرا آنان را قادر مى سازد با موفقیت تغییرات لازم را در افكار عمومى ایجاد كنند.

روابط عمومى ها روش هاى گوناگونى را به خدمت مى گیرند، تا در جریان افكار عمومى سازمان خود باشند، ضمناً آن را هدایت كنند كه پاره اى از آنها ساده و پاره اى دیگر پیچیده هستند. در حرفه روابط عمومى و ارتباطات، منظور، تبلیغ به كارگیرى فن، ترغیب، تشویق و استفاده صحیح و مؤثر از همه تكنیك هاى ارتباطى، جمعى، فردى و گروهى است.
6- اصول روابط عمومى

اقدامات و فعالیت هایى كه از سوى روابط عمومى انجام مى گیرد به ۲ دسته تقسیم مى شوند: نخست، فعالیت هایى كه از قبل پیش بینى و برنامه ریزى شده و با بررسى طرح هاى اجرایى با آمادگى به اجرا در مى آیند. دسته دوم، آن سرى از فعالیت ها و اقدامات اجرایى است كه بنا به نیاز و براساس مصلحت روز، ضرورت اجراى آن وجود دارد در اجراى هر برنامه كلى، عمومى، یا جزئى و مقطعى روابط عمومى ها چهار مرحله وجود دارد كه طى صحیح و منظم این مراحل، موفقیت اقدامات روابط عمومى ها، را تضمین مى كند و از آغاز تا پایان یك چرخه (سیكل بسته) را تشكیل مى دهد: (تحقیق، تهیه برنامه، ارتباط، ارزیابى) در حقیقت طبیعت تشكیل روابط عمومى به علت اقتضاى مبرم زمان، براى راهنمایى و رهبرى افكار عمومى است.

میدان وسیع و امكانات ارتباطى متعددى در دسترس مسئولان روابط عمومى قرار دارد كه مى توان مؤثرترین و كارآمدترین آنها را در موارد لزوم به خدمت در آورد، این امكانات و اقدامات بنا به طبیعت و ماهیت دریافت آنها، از سوى مخاطبان به سه دسته تقسیم شده اند:

   1. تاكتیك نوشتارى (Written Tactics)
   2. تاكتیك گفتارى (Spoken Tactics)
   3. تاكتیك بصرى یا دیدارى (Visual Tactics)

در میان وسایل و امكانات روابط عمومى، تاكتیك نوشتارى از همه متداول تر و مهمتر است. مثل: اطلاعیه خبرى، نشست خبرى، مهمانى و مسافرت هاى مطبوعاتى، مصاحبه ها و اداره جلسه ها.

عصر جدید، شاید انتقال دیدگاه هاى مدیران به فراسوى سازمان ها باشد، اگر در زمان (تیلور) پدر مدیریت علمى، توصیه به مدیران، این بود كه سازمان هایشان را بهره ور نگه دارند و اگر در مكتب روابط انسانى، مدیران به ارضاى نیازهاى روحى و روانى كاركنان تشویق مى شدند، هم اكنون الزام و موقعیت جامعه، مدیران را متوجه محیط هاى خارج از سازمان هایشان ساخته است و وسایل محیطى را در دستور كار مدیران قرار مى دهد و توصیه مى كند، باید تفكرات محدود و جزء نگر را كنار گذاشته و اندیشه اى قوى در این باره پیدا كنند.

این تحقق، به مسئولیت اجتماعى منجر نخواهد شد، مگر این كه در راه تحقق آن مهارت ها و تخصص در این زمینه به صورت فعال به كار گرفته شود، لذا روابط عمومى ها، موظف به فراهم آوردن تسهیلاتى براى حضور و تماس مردم، با نهاد مربوطه از طریق مختلف هستند. همچنین خارج از مسائل و مشكلات مردم نسبت به سایر مراكز بویژه مراكز هم سنخ نهاد مربوطه آگاهى داشته باشند و ضرورتاً اقدام به تشكیل جلسات كوچكترى با تركیب مسئولان نهادهاى هم سنخ كنند.

هم اكنون مردم هوشمند و پویاى جامعه در سازمان هاى دولتى و خارج از دستگاه هاى دولتى، درباره ضرورت وجود یك(واسطه و رابطه) میان دولت و مردم توافق نظر دارند، تا مردم و دولت تبادل نظر داشته باشند.
7- ارتباط كاربردى روابط عمومى با وسایل ارتباط جمعى

برقرارى ارتباط و انتقال پیام ها، هسته مركزى و كانون اصلى فعالیت هاى روابط عمومى را تشكیل مى دهد. مسئولان روابط عمومى باید به خوبى وسایل و كانال هاى ارتباطى موجود در جامعه را بشناسند و نسبت به كاركرد هاى آنها آگاهى كامل داشته باشند. چرا كه هنگامى كه نیاز ارتباطى احساس شد به خوبى بتوانند تصمیم بگیرند، كه كانال یا كانال هاى موجود در جامعه را به كار گیرند. همه مسئولان روابط عمومى كه مسئولیت ارتباط با وسایل ارتباطى را به عهده دارند، باید به این اصل مهم و كلى واین واقعیت واقف باشند و آن را در فعالیت ارتباطى خود به عنوان محور اصلى در نظر بگیرند، در برخورد با خبر نباید به صورت انفعالى عمل كنند و منتظر نشوند تا با پیش آمدن رویدادى خبر آن را تهیه كنند، بلكه هنگامى كه لازم بود خبر را بیافرینند، مبتنى بر صحت و دقت باشد، برحسب تشخیص و خط مشى سازمان مى توانند، با مسئولان برنامه هاى مورد توجه خود ارتباط داشته و با آنان همكارى مقتضى داشته باشند.
8- آشنایى دست اندركاران روابط عمومى با قانون

به خاطر این كه مسئولان روابط عمومى بتوانند، وظایف خود را بدون مواجه شدن با مشكلات و بر خورد با قوانین انجام دهند باید با آیین نامه هاى اجرایى و مقررات دولتى كه به خوبى با كار آنها در ارتباط است، آشنا باشند.

آثار تبعى و تأثیرات سوء كارهاى خلاف قانون و مقررات مسئولان روابط عمومى به ۲ دلیل گسترده بوده و خبر ناشى از آن در سرنوشت سازمان و … بسیارجدى خواهد بود. این دلایل عبارتند از:

   1. مردم، سازمان ها و مقام هاى دولتى، عموماً گفته و نوشته هاى مسئولان روابط عمومى را در حقیقت نظر سازمان مربوطه مى شناسند، در نتیجه هر لغزش و اقدام خلاف قانون آنها را به حساب مدیران مؤسسه و سازمان مى گذارند.
   2. طبیعت كارهاى روابط عمومى طورى است كه نتیجه آن در معرض افكار عمومى قرار گرفته و به آگاهى شمار زیادى از مردم مى رسد، چنانچه خطا و عمل خلاف قانون از مسئولان روابط عمومى سربزند به سرعت، همگان به صورت زیادى از آن مطلع شده و اعتبار و صلاحیت مدیران آن سازمان را به زیر سؤال مى برند.

در این باره مواردى كه باید به آن حساس بود و مورد دقت قرار گیرد، عبارتند از:

          o تهمت و افترا در ارتباط گفتارى
          o حفظ حقوق كارمندان و كارگران سازمان یا مؤسسه
          o عكس هاى خبرى و حقوق مربوطه
          o صاحبان ایده و ابتكار و حقوق آنها
          o حقوق نویسندگان و آثار هنرى
          o حقوق مربوط به عكس هاى حرفه اى
          o آرم و علایم تجارى مربوطه
          o اقدامات ایمنى در جلسات، بازدید ها و سفر ها

لازم به اشاره است، بخش حقوقى سازمان ها موظف هستند كاركنان روابط عمومى را نسبت به آثار و تبعات حقوق اقداماتشان آموزش دهند بخاطر این كه مسئولان روابط عمومى مسئول حفظ حقوق مؤسسه در برابر وسایل ارتباطى و افكار عمومى هستند، در نتیجه همكارى و هماهنگى این ۲ بخش موردنیاز مدیریت هاست.
9- روابط عمومى در ایران

روابط عمومى در ایران قبل از انقلاب، در شركت ملى نفت پا گرفت. نخستین همایش روابط عمومى در ۳۰آذر ماه ۱۳۴۳ در آبادان و دومین همایش در ۱۳ مهر ۱۳۴۴ در كرمانشاه برگزار شد. پس از تشكیل واحدهاى روابط عمومى در ایران، نیاز به آموزش مسئولان روابط عمومى و كارمندان این واحد ها احساس شد. نخستین بار تشكیل كلاس هاى كوتاه مدت آموزش روابط عمومى در وزارت اطلاعات و جهانگردى سابق شكل گرفت و پاره اى از وزارتخانه ها مثل، امور خارجه آموزش آن را به كارمندان و وابستگان خود در اكثر كشورهاى خارج رأساً با تشكیل دوره هاى كوتاه مدت شكل دادند.

در سال ۱۳۴۵ مطالعاتى درباره تشكیل دانشكده روابط عمومى صورت گرفت و در سال ۱۳۴۶ منجر به تشكیل مؤسسه عالى مطبوعات و روابط عمومى شد. پس از انقلاب اسلامى در دانشكده علوم اجتماعى دانشگاه علامه طباطبایى در رشته كارشناسى علوم اجتماعى با گرایش علوم ارتباطات به جاى رشته روابط عمومى پدید آمد.
9-1- كتاب شناسى روابط عمومى

در زمینه روابط عمومى تاكنون چند كتاب انتشار یافته است كه به برخى از آنها اشاره مى شود: روابط عمومى، نوشته على اكبر دیباج. مدیریت روابط عمومى، نوشته دكتر حمید نطقى. روابط عمومى، نوشته دكتر رضا امینى. چگونه روابط عمومى كنیم، نوشته مسعود برزین و تئورى و عمل در روابط عمومى و ارتباطات نوشته على میر سعید قاضى.
9-2- روابط عمومى پس از انقلاب اسلامى

پس از انقلاب اسلامى، دفاتر عمومى به جهت نیاز و ضرورت و اطلاع رسانى و جبران كمبود فعالیت تبلیغاتى، دست اندركاران را واداشت تا براى تجدید حیات و فعال كردن روابط عمومى ها، اقدام هایى را به اجرا در آورند. نخستین همایش در این باره به همت وزارت ارشاد اسلامى در چهارم شهریور ۱۳۶۳ با شركت رؤساى روابط عمومى واحد هاى دولتى به مدت سه روز برگزار شد. در این همایش با تشكیل كمیسیون هایى، هدف و جایگاه، اصول وظایف روابط عمومى را تدوین و به این همایش پیشنهاد كرد.
9-3- عوامل روابط عمومى مؤثر در كشور

وجود روابط عمومى مؤثر و كارا در هر كشورى، بستگى به برداشت و اطلاع همگانى از جمله مدیران سازمان ها از روابط عمومى، میزان مهارت تجزیه و تحلیل و تسلط تخصصى مسئولان روابط عمومى، كیفیت رابطه بین رسانه هاى همگانى با روابط عمومى دارد.
9-4- انجمن روابط عمومى در ایران

نخستین انجمن روابط عمومى در ایران با كمك و پشتیبانى شركت ملى نفت ایران و رئیس روابط عمومى این شركت، در اسفند ۱۳۴۶ تأسیس شد و به عضویت انجمن جهانى روابط عمومى در آمد كه هدف این انجمن شناساندن فلسفه و روح روابط عمومى و تبیین آن در جامعه و بالا بردن ارزش كیفى فعالیت آنها در زمینه برقرارى ارتباط و امكان تبادل تجارب میان آنهاست.
10- آینده روابط عمومى

بتدریج كه جامعه پیچیده تر شد و حرفه ها به سوى تخصصى شدن پیش رفت، روابط عمومى نیز با آن گام بر داشت. امروزه در بنگاه هاى روابط عمومى و ادارات آن درون سازمانى از جمله، بخش هاى ایجاد شده كه به روابط مالى، روابط صنعتى و روابط بین الملل مى پردازد. بخش هایى نیز از روابط عمومى كه تخصصى شده از قبیل، پژوهش، ارتباطات، سخن پراكنى، نگارش، انتشارات و غیره اختصاص یافته است.

با وجود این بسیارى از بنگاه هاى عمومى با ادغام در بنگاه هاى تبلیغات تجارى، استقلال خود را از دست مى دهند. بسیارى از ادارات روابط عمومى درون سازمانى از طریق قطع رابطه سنتى خود با تبلیغات تجارى، بازاریابى و یا ادارات مختلف، خود مختارى بیشترى به دست آوردند. دنیاى روابط عمومى ممكن است، براى اغلب افراد مبهم به نظر برسد و براى بسیارى از مردم حكم فعالیت داشته باشد در صورتى كه روابط عمومى با نظام هاى دیگر در ارتباط است و مى تواند براى هر یك از بخش هاى یك سازمان جامعه تأثیر بگذارد، گر چه سازمان ها، بدون روابط عمومى نیز مى توانند امور خود را بگذرانند، كسى كه از روابط عمومى به طور مؤثر و مفیدى استفاده مى كند، تمامى عناصر یك حرفه بویژه عملكردها را تكمیل مى كند.

از جمله آنها مهمترین اثر آن چگونگى ارتباط مؤثر در جامعه خواهد بود از آنجایى كه آمادگى در هر معقوله یك اصل ضرورى است، روابط عمومى ها به خوبى مى توانند در این اصل مهم بویژه زمان (مدیریت بحران) نقش مهمى را ایفا كنند در حقیقت نقش چند وجهى و پر نفوذ روابط عمومى در فرایند توسعه، امروز شناخته شده است. مقوله روابط عمومى به عنوان حرفه، دانش و هنر با كاركردهایى چون اطلاع رسانى مبتنى بر اطلاع یابى، نظرسنجى، مشاوره، سخنگویى، مدیریت و جایگاهى به مثابه منبع اطلاعات، مرجع مراجعات و وضع برقرارى ارتباطات و مناسبات انسانى در سازمان تعریف و شناخته خواهد شد.

روابط عمومى، اصالتاً مبتنى بر ۲ مقوله اطلاع رسانى و متقاعد سازى است. به طور كلى این مقوله و مجموعه ارتباطى تأثیرگذار محسوب مى شود، لذا ضرورتاً باید آن را به خوبى شناخت و نحوه استفاده كاربرد از آن را فراگرفت. هم اینك، دبیرخانه شوراى عالى اطلاع رسانى دولت در راستاى ضرورت انجام این مهم، یعنى آموزش و باز آموزى فنون روابط عمومى را فراهم نموده است. امروز كه روزگار پر تحول و پیچیده و نوگرایى است، براى اثبات كارایى روابط عمومى ها، باید مجموعه سازمان متبوعه خود را با كارهاى مناسب و جدید كامیاب كنند. چون دست اندركاران روابط عمومى بر خلاف پزشكان، حقوقدانان و حسابداران و سایر متخصصان اغلب در تعریف موضوع كار خود مشكل دارند و این مشكل از آنجا ناشى مى شود كه كار این گروه صورت هاى گوناگونى به خود مى گیرند و زمینه هاى مختلفى را شامل مى شود لذا ضرورت دارد دولت و مجلس در به كارگیرى روابط عمومى به دلایل گفته شده وظیفه مدونى را تدوین كنند تا روابط عمومى ها از حالت تشریفات به جنبه هاى تأثیرگذار خود هدایت و ملزم شوند.
مراجع

تئوری و عمل در روابط عمومی و ارتباطات، تألیف میرسعید قاضی

درسنامه روابط عمومی. تألیف پائولا مارتنز كوهن، ترجمه سید محمود هاشمی - میرسعید قاضی

فن روابط عمومی، تألیف كلر آستین، ترجمه تدوین گروه كارشناسان ایران

كاركرد های روابط عمومی، تألیف كاظم متولی
نویسنده : حبیبی، سیدابوالفضل



طبقه بندی: تاریخچه،
[ پنجشنبه 21 خرداد 1388 ] [ 05:53 ب.ظ ] [ لعیا محبوبی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

سلام خوش آمدید...
لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :