تبلیغات
دانش ایرانی

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست...


خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست            طاقت بار فراق این همه ایامم نیست
خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد               سر مویی به غلط در همه اندامم نیست
میل آن دانه خالم نظری بیش نبود                      چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست
شب بر آنم که مگر روز نخواهد بودن                   بامدادت که نبینم طمع شامم نیست
چشم از آن روز که برکردم و رویت دیدم               به همین دیده سر دیدن اقوامم نیست
نازنینا مکن آن جور که کافر نکند                         ور جهودی بکنم بهره در اسلامم نیست
گو همه شهر به جنگم به درآیند و خلاف             من که در خلوت خاصم خبر از عامم نیست
نه به زرق آمده‌ام تا به ملامت بروم                    بندگی لازم اگر عزت و اکرامم نیست
به خدا و به سراپای تو کز دوستیت                   خبر از دشمن و اندیشه ز دشنامم نیست
دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی                  به دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست
سعدیا نامتناسب حیوانی باشد                        هر که گوید که دلم هست و دلارامم نیست


نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 3 دی 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: مناسبت ها،     | نظرات()

عقبگرد

می خوام تو این پستم راجع به عقبگرد صحبت کنم همه ما می دونیم که عقبگرد یعنی برگشتن به اون حالتی که پیش از اون درش قرار داشتی و یا برگشتن به عقب حالا نه الزاما به همون شکل و کیفیت قبلی و یا  به نوعی عقبگرد یعنی پسرفت ....

عقبگرد ممکنه در هر زمینه ای باشه علمی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی ، فکری ، اعتقادی و... بشر طی قرن ها حیات خودش به دنبال کشف تازه ها و رسیدن به جایگاه های بهتر بوده یعنی این تمنای درونی انسانه که پیشرفت کنه و تا اونجا که میتونه از همردیفای خودش جلو بزنه اما فکر میکنین چه اتفاقایی باید بیفته که انسانی بخواد عقبگرد بکنه؟

انسان ناخواسته به عقب برمی گرده و پسرفت میکنه چون تو این مسیری که هست، مسیر زندگی، راه رو گم می کنه و بدونه اونکه بدونه سر از ناکجا آباد در میاره .

نوع حکومت بر افراد یک جامعه تابع خواسته اعضای اون جامعه س. یعنی هر جامعه ای خودش تعیین می کنه که چه کسانی و به چه شکلی بر او حکومت کنن. این حرفا رو زدم که مقدمه ای برای این صحبتم باشه ، امروز با یکی از هموطنامون صحبت می کردم که معتقد بودن که باید ولیعهد سابق برگرده تا اوضاع سامون پیدا کنه! جالبه که ایشون تحصیلات عالیه داشتن و به تبع می بایست نظراتشون در مورد مسایل سیاسی و حکومتی از پختگی و آگاهی خبر می داد اما جالبه که صحبت ایشون بازتولید صحبت های پیرمردها و پیرزنان کم سواد و در اکثر موارد بیسواده ما بود. می خوام بگم به نظره شما چه اتفاقاتی میفته که یک نفر از قشر تحصیلکرده ما که  خواستار آزادی و دموکراسی هم هست به این نکته توجه نمی کنه که سلطنت مساوی با دیکتاتوریه و نمی فهمه که این کشور نیازمند اصلاح اموره تا انقلاب براندازنده که باعث نابودی ظرفیت های بالقوه و بالفعل توسعه س. آخه در ساله 2010 چطور میشه که یه نفر خواستار این نوع حکومت میشه؟

وقتی امکان ابراز تنوع نظرات رو به وجود نیاریم، وقتی این امکان رو برای اقلیت ها به وجود نیاریم که از حاشیه به متن برسن،وقتی امکان ایجاد نهادهای مدنی رو به وجود نیاریم، وقتی نقد رو به حداقل برسونیم ،وقتی شرایطی رو فراهم کنیم که بی بی سی تبدیل به بت صداقت و سی ان ان تبدیل به مادر راستگو ومهربان مردم بشه و وقتی دروغ و شایعه جای خبرهای درست رو بگیره اون وقته که دانشجوی مملکت دم از حکومت شاهنشاهی میزنه  و بدونه اینکه بدونه تبدیل به یه شیپور بی خردی میشه.

نوشته شده در تاریخ شنبه 28 آذر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: نظریه های ارتباطات،     | نظرات()

روزنامه نگار می شوم....

سلام


وقتی قرار شد بیام دانشگاه علامه و تو رشته روزنامه نگاری مشغول تحصیل بشم خیلی  برام گنگ بود که واقعا قراره تو این رشته دنبال چی باشم و شاید خودمونی بگم این رشته رو جدی نمی گرفتم که البته طبق معمول به خاطر تصویر ذهنی صحیحیه که از این رشته تو اذهان عمومی نقش بسته! تو کلاسا بود که به مدد اساتید خوبمون به یه نتایج خوب و ارزنده ای رسیدم.
مبنای دموکراسی پاسخگویی منتخبین مردم و یا خادمین مدنی در جامعه است. همه ما می دونیم که در هر نظام اجرایی در بهترین شکل و حالتش هم که در نظر بگیریم سو استفاده و کژ کارکرد اجتناب ناپذیره اما این وظیفه خبرنگار و روزنامه نگار و در یک  کلام ارگان های خبری کشوره که به دنبال کشف حقایق پنهانی مسائل باشند و از حقوق مردم دفاع کنند و مسئولین مملکتی رو مجبور به پاسخگویی در برابر ملت و قانون بکنند. در این میان همیشه یک حالت بینابین حادث می شه یعنی کشف تمام حقیقت میشه گفت ناممکن میشه. چون از طرفی سیاستمداران سیاست بازی رو داریم که سعی در پنهان کاری مسائل دارند و از طرفی روزنامه نگاران سمجی داریم که به واسطه رسالتشون سعی در کشف و افشای این پنهان کاری ها دارند اما همیشه همه حقیقت عریان نمی شه.
 در این بین چه بسا خبرنگار تهدید، تتمیع و یا از صحنه روزگار حذف بشه که اگر دید ارزشی به مسئله داشته باشیم می بینیم که این حرفه بسیار مقدسه. چرا که می تونی مانع از هدر رفت انرژی ها در برخی مسیرها بشی و این یعنی یک قدم به سوی آبادانیه مملکتی که با همه وجودت بهش عشق می ورزی. 
اما با همه این تفاسیر روزنامه نگاری حرفه ای هم نیازمند بستر های خاص خودشه تا محقق بشه. روزنامه نگار نیازمند آزادی عمل، بیان، نقد ، دسترسی به اطلاعات و آمار صحیح ، امنیت شغلی، پشتیبانی مالی در جهت کشف حقایق و غیره است که به حول و قوه الهی و به مدد دست اند کاران خدوم این امکان در کشور ما به وفور یافت می شه و مصداق بارز اون سیستم فیلترینگ ماست که در هر نقطه ای به نحو احسنت عمل می کنه!
درسته که ما کشور در حال توسعه هستیم و یا در حال گذار از سنت به مدرنیته و نیازمند برخی ملاحظات اما این شکل سانسور به بهانه مسائل امنیتی چندان توجیه پذیر نیست. توسعه در پرتو گسترش اطلاعات صورت می گیره اما آیا ما بستری برای گسترش اطلاعات فراهم کردیم؟  و یا بر عکس سعی در محدود کردن عمدی دایره اطلاعات داریم؟ 
در این شرایطه که باید مرد  کارزار باشی تا بتو نی خدمتی در جهت برقراری عدالت در این کشور در زمینه روزنامه نگاری انجام بدی چون در این شرایط اطلاعاتی امکانش بسیار محدود میشه و باید قدم های بلند و محکمی برداری. به امید روزی که کشوری آزاد، آباد و سربلند و عاری از هرگونه بی عدالتی داشته باشیم. 

نوشته شده در تاریخ جمعه 22 آبان 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: روزنامه نگاری،     | نظرات()

ضامن آهو...


هشت هشت هشتادو هشت بهانه ای است تا دلهای خسته از روزمرگی و رنج را به حرم امنی وصل کنیم که گویی نقطه شروع هستی است و گویی گرانش زمین از آن آغاز می شود گرانشی که شیعه باشی یا سنی ، مسیحی باشی یا مسلمان ، عرب باشی یا عجم ، سفید باشی یا سیاه تو را مجذوب خود می کند چرا که این عشق ابدی است و ازلی. بی آنکه بدانیم عاشقیم و نادانسته عشق را آموخته ایم از آن زمان که نطفه ای بیش نبودیم. گاهی به این می اندیشم که آیا خوشبختی  جز این است که ما عاشقیم؟ جز این است که معشوقی داریم که عالمی را مبهوت مهر خود کرده است؟ خوشبختی جز این نیست که ساعتی در حرم امنی بنشینی و فارغ از هیاهوی زندگی خود را به دریای زلال دلدادگی بسپاری و بی پروا و با زبان دل با یگانه ای سخن بگویی که گویی ناگفته دردت را می شناسد و ناخواسته التیامت می بخشد. وقتی پا به حرم می گذاری دیگر نه صدایی می شنوی نه چیزی می بینی . خود را در دامان بزرگی می بینی که آغوش گشوده تا ما بندگان سرا پا تقصیر را بپذیرد.
شمیمی احساس می کنی که در هیچ نقطه ای از زمین نظیرش را نمی توان یافت. اگر چشم دل بگشایی  فرشتگانی را  می بینی که حیران از عاشقی بندگان خطاکار ند. اینجاست که ما خلیفه گان روی زمین پاسخ معمای خلقتمان را می دهیم. که ما برای شرارت و شقاوت، ظلم و بیداد، و طغیان و عصیان نیامده ایم. آمده ایم که بدانیم که هستیم و بدانیم او کیست. و در این راه گرچه به بیراه رویم باز هم بازمی گردیم به نقطه ای که تمنای درونیمان بر آن است. و چه زیباست بازگشت با ندامت از کرده ها، با دلی شکسته و غمزده از بی انسانیتی خود، و امید به بخشش آن بزرگ. برای بخشش می بایست بزرگی را به وساطت برد و کیست بزرگتر از آنکه ضامن آهو می شود؟

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 7 آبان 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: مناسبت ها،     | نظرات()

روزنامه نگاری تحقیقی

 گفت و گو با دکتر مهدی فرقانی

 روزنامه نگاری تحقیقی (Investigative Journalism) یکی از ژانرهای جذاب و البته دشوار روزنامه نگاری است که هوش، پشتکار و جسارت زیادی را می‌طلبد. ژورنالیست های محقق، بیش از آنکه مانند همکاران خود در دیگر سرویس‌های خبری پشت میز کار در هیات تحریریه بنشینند، در لابلای معابر، کوچه و خیابان یا در کنج آرشیو کتابخانه‌ها و مراکز ارایه اطلاعات مشغول تجسس و واکاوی پرونده‌های حساس جامعه‌اند. آنان در سایه حرکت می‌کنند و  در دستیابی به اطلاعات، شگرد‌ها و منابع و کانال های خاص خود را دارند. روزنامه‌نگاری حرفه‌ای در ایران به رغم سابقه‌ای فراتر از یک قرن، به علل مختلف چندان به این ژانر نزدیک نشده است. در این زمینه با دکتر مهدی فرقانی دکترای ارتباطات، استاد دانشگاه و از پیشکسوت‌های روزنامه نگاری در ایران به گفتگو پرداخته‌ایم که از نظر می‌گذرد.


نوشته شده در تاریخ یکشنبه 19 مهر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: روزنامه نگاری،     | نظرات()

نیاین دانشگاه نیاین...!

بعد از چند وقتی که نبودم حالا  می خوام بگم ...

سلام

وقتی تصمیم گرفتم برا ارشد بخونم کلی ذوق داشتم که می خوام وارد یه محیط علمی بشم محیط علمی که قرار باشه توش یه آدم علمی بشم

پارسال قسمت شد دانشکده صدا سیما قبول شدم وقتی وارد دانشکده شدم اولین چیزی که خیلی توجهم رو به خودش جلب کرد کف زمین بود! اونقد سابیده بودن و شسته بودن که هر آن احتمالش می رفت لیز بخوری و نقش زمین بشی تا در راه رضای خدا دل خلق الهی رو شاد کنی و برای لحظاتی سوژه خنده بشی! نکته بعدی که خیلی نافرم تو ذوق می زد کلاس های بزرگ و خالی دانشکده بود و اون سکوت غریبی که تو بعضی طبقات حاکم بود. به هر حال نوبت به حضور در خوابگاه رسید قرار شد با دوستان بریم خوابگاه سعادت آباد ( که کلی با دوستان خوبم تو اونجا خاطره دارم) وقتی وارد شدیم میشه گفت تحویلمون گرفتن. خانوم رجایی یکی از خدمه نازنین اونجا راهنمایمون کردند. باید می رفتیم سوئیت چهار . سوئیت بزرگ و قشنگی بود بچه های خیلی با صفایی هم داشت. اما چرخ و فلک دست به دست سازمان سنجش و بقیه داد و طی یک مراسم تودیع مفصل با صرف آبغوره دانشکده صدا سیما رو ترک گفتم!( شرح مفصل ماجرا رو می تونید از دوستان حاضر در صحنه بپرسید) خلاصه جونم براتون بگه از اواسط آذر ماه دوباره کنکوری شدم و با چاشنی اشک و آه و حسرت شروع به خوندن کردم. خدا خواست و به دل جزغاله شدم رحمی کرد و امسال علامه قبول شدم. اما کدوم علامه !!!


اگر گذرتون به خیابون شریعتی افتاد سری به ما علامه زدگان در دانشکده ارتباطات بزنید! یکی از عجایب روزگار و میشه گفت قابلیت های بالای این دانشکده جا دادن این همه دانشجوی خجسته تو این فضای محدوده! که هزار احسنت و باریک الله داره! از کلاساش بگم براتون که در سکوت و آرامش کامل برگزار میشه به دور از هرگونه آلودگی صوتی ناشی از عملیات بنایی و مرمت این بنای تاریخی! تمیزی کف سالن ها و حیاط بسیار بزرگ دانشکده که جای هیچ صحبتی برام نذاشته ! البته بوی خوش و بزرگی مساحت نمازخونه رو فاکتور می گیرم! خلاصه تو دانشکده کلی بهمون خوش می گذره ! خدا قسمت جمیع آرزومندا بکنه!

حالا برسیم به خوابگاه!! حساس ترین نقطه در حوزه آموزش!اول قرار بود بریم خوابگاه آشتیانی تو خیابون خالد اسلامبلی اما چشمتون روز بد نبینه که اونجا علاوه بر 8 نفره بودن اتاق ها حمام و دستشویی یکی بود! یعنی تولید 

تضمینی میکروب در هر لحظه!

حالا ساکن خوابگاه بهشتی  هستیم از تعدادمون بگم که جمعیتی نداری تو اتاق ما اگه خدا قبول کنه یه 9 نفری کنار سفره هم نون و نمک می خورن البته شبا هم دود چراغ می خورن تا اگه بشه یه گوشه این مملکت رو با دستان توانمندشون آباد کنن!حالا من می خوام یه آدم علمی تو یه فضای آموزشی کاملا ایده ال و مطابق با استاندارد های روز دنیا بشم که آکسفورد و کمبریج و چند تا دیگه از این دانشگاه های جقله باید بیان زانوی ادب بزنن شاید دلمون بسوزه و در راه نشر علم در جهان این متد هامون رو براشون ارائه بدیم!

من که با این شرایط یه جوری ( با زحمت فراوان) کنار اومدم یعنی مجبوریم کنار بیایم اما امیدوارم برای این مسائل فکری بشه تا ما که دم از توزیع عادلانه ثروت و تولید علم می زنیم حداقل بتونیم حداقل ها رو فراهم بیاریم. امیدوارم همه پشت کنکوری ها قبول و وارد عرصه های علمی کشور بشن.اما خدا کنه این عرصه ها شرایط شایسته پذیرش رو داشته باشن.

 

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 12 مهر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: روزنامه نگاری،     | نظرات()

چند شب با خدا

هر سال در این شب های عزیز با خدا عهد می بندیم که دیگه حرمت حریم رو نشکنیم و قدر انسان بودنمون رو بدونیم
 پیمان می بندیم که دیگه یادمون نمیره چه جور ناله کردیم تا ما رو ببخشه و او چه بزرگوارانه ما رو به حرمت اشک های ندامتمون بخشیده
اما چه کنیم که ما انسانیم و فراموشکار ...

باز هم اون شب های عزیز دارن تکرار میشن، باز هم ناله های ندامتمون به آسمون می رسه و باز هم پیمان می بندیم...
اما دعا کنیم تابار دیگه پیمان شکن نباشیم ...

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 شهریور 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: مناسبت ها،     | نظرات()

زردنویسی

روزنامه نگاری زرد به آن نوع روزنامه‌نگاری گفته می‌شود كه با استفاده از روش‌های مبتذل، برای جذب مخاطبان هر چه بیشتر اقدام می‌كند. روزنامه‌نگاری زرد معمولا از معیارهای روزنامه‌نگاری روشنفكرانه و علمی تبعیت نمی كند و مقیاس آن به هیچ عنوان ویژگی نخبگی را متبادر نمی كند. این نوع روزنامه‌نگاری به SENSATIONAL JOURNALISM معروف است، یعنی متكی بر احساسات مخاطبان است.




نوشته شده در تاریخ سه شنبه 23 تیر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: روزنامه نگاری،     | نظرات()

روزنامه نگاری شهروندی

توسعه وسایل ارتباطات جمعی و فناوری‌های ارتباطات و اطلاعات، در سال‌های اخیر، به شهروندان امكان داده است كه در تولید روزنامه‌نگاران مشاركت كنند. به این ترتیب نوع تازه‌ای از روزنامه‌نگاری با عنوان روزنامه‌نگاری شهروندی پدید آمده است. روزنامه‌نگاری شهروندی، به‌نوبه خود، باعث تحول چشمگیری در محتوا و شكل ارائه خبرها و گزارش‌ها شده فشار مثبتی را بر تحریریه‌ها وارد آورده است تا بیش از پیش به پیگیری و پوشش اخبار و رویدادها بپردازند.
«استیو آتینگ» در مطالعه خود به بررسی 11 لایه و سطح روزنامه‌نگاری شهروندی پرداخته است كه فشرده‌ای از آن را می‌‌خوانید.
گام نخست: فراهم کردن امكان اظهار نظر عمومی
حتی ناشرانی كه پیش از این جرأت نداشتند اجازه دهند در زیر لوگوی‌شان، مطلبی مغایر با دیدگاه‌شان منتشر شود، اکنون این امكان را برای مخاطبان در فضای وب فراهم ساخته‌اند كه اظهارنظرهای خود را به مطالب پیوست کنند.
در این ساده‌ترین سطح مشارکت، مخاطبان امکان یافته‌اند به آنچه روزنامه‌نگاران حرفه‌ای منتشر کرده‌اند واكنش نشان دهند، از آن‌ها انتقاد یا تمجید كنند و یا چیزی به نوشته های آنان بیفزایند.
مخاطبان معمولا با توسل به چنین اظهارنظرهایی برخی موضوعات و نكته‌‌های مغفول مانده را به روزنامه‌نگاران حرفه‌ای گوشزد، و آنچه را از قلم افتاه است كامل می‌كنند. به این ترتیب، مخاطبان می‌توانند بر دقت و غنای گزارش‌های روزنامه‌نگاران بیفزایند.
.

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 22 تیر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: روزنامه نگاری،     | نظرات()

فتو ژورنالیسم


1 - هنری است كه برای قصه‌گویی عكاسانه به كار گرفته می‌شود تا زندگی را مستند كند. پدیده‌ای جهانی است و به همه مربوط است و از محدودیت‌های زبانی و فرهنگی عبور می‌كند. فتوژورنالیسم ما را به عكس‌هایی ارجاع می‌دهد كه یك داستان را بیان می‌كند؛ مثل عكس‌هایی كه در رسانه‌های خبری می‌بینیم یا مجلات، گاه‌نامه‌ها یا هفته‌نامه‌ها. این عكس‌ها می‌تواند دربر گیرنده‌ی عكاسی مستند، عكاسی تبلیغاتی، عكاسی در صحنه، عكاسی ورزشی، زندگی جاری‌، علایق انسانی و به تصویر كشیدن شیوه معاصر و رایج زندگی باشد. اما نكته‌ی مهم در این بخش این است كه در فتوژرنالیسم روایت عكس مقدم بر قضاوت است، یعنی باید عكس، دیگران را به قضاوت بكشد، پس لازم است به عكاسان خبری گفته شود: سعی نكنید قضاوت خود را به عكس القا كنید. در فتوژرنالیسم، عنوان یا مضمون مقدم بر عكس است و باید به  مخاطبان و بینندگان و كسانی كه داوری می‌كنند كمك كند تا خودشان داستان یا ماجرا را كشف كنند.

2 - ژورنالیسمی است كه داستانی را از طریق تصاویر بیان می‌كند. می‌توان این‌طور برداشت كرد كه در ذهن غربی‌ها، فتوژرنالیسم تك‌فریم نیست؛ به همین علت است كه همیشه یك فیچر یا گزارش تصویری جداگانه دارند و یك تك فریم؛ كه تك فریم در واقع اوج گزارش تصویری است.

3 - تعریف آخری كه از فتوژورنالیسم می‌توان عنوان كرد این است كه بگوییم شكلی ویژه‌ از ژورنالیسم است كه تصاویری را خلق می‌كند تا داستانی خبری را بازگو كند؛ هرچند معمولا این‌طور فهم می‌كنند كه اصل بر تك‌فریم است، در حالی كه اینطور نیست. در حالت عام‌تر هم به مطالب بسیار مهم و جدی كه عكاسی شده است گفته می‌شود.



نوشته شده در تاریخ یکشنبه 21 تیر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: روزنامه نگاری،     | نظرات()

بلوتوث ؛ وداع با سیم ها

اگر شما حتی به دنیای ارتباطات نیز علاقه خاصی نداشته باشید و به نوعی اخبار آن را پیگیری نکنید حتماً بارها و بارها نام بلوتوث را شنیده اید و حتماً از آن بهره گرفته اید چرا که همه گیر شدن این تکنولوژی آنقدر گسترده شده است که ناخواسته چه جزء علاقه مندان به تازه های ارتباطات باشید و چه یک فرد دورافتاده از دنیای فناوری اطلاعات و ارتباطات با این تکنولوژی درگیر شده اید. امروزه در بسیاری از وسایل پیرامون خود می توان به سادگی رد پای بلوتوث را مشاهده کرد. کافی است در این خصوص کمی به اطراف خود با دقت نگاه کنیم. اگر تمایل به دانستن اطلاعات بیشتری درخصوص این تکنولوژی برتر دارید به شما توصیه می کنیم با این مطلب همراه شوید.

بلوتوث به ارتباط بیسیم با برد کوتاه گفته می شود که امروزه این فناوری در تمام قطعات، وسایل الکترونیکی و ارتباطی کاربرد دارد و تنها استفاده از آن به شبکه ها و اینترنت مربوط نمی شود تا آنجا که اگر سری به بازار فروش کامپیوتر و قطعات آن بزنید به راحتی می توان موس ها و صفحه کلیدهایی را خریداری کرد که از این تکنولوژی استفاده کرده اند و دیگر در آنها خبری از سیم های دست و پاگیر نیست.


نوشته شده در تاریخ سه شنبه 16 تیر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: ارتباطات میان فردی،     | نظرات()

پادکست ؛ وبلاگ صوتی

موج پادکست به عنوان رسانه از اواخر سال 2004 شروع شد (ویکی‌پدیا). اینترنت ابزاری در جهت تسریع جهانی ‌شدن است. محیطی که بیش از سایر رسانه‌ها امکان شنیده‌ شدن تک ‌تک افراد را به وجود آورده ‌است. اگر رسانه‌ها در دوره‌ای با قدرت انحصاری خود، فریاد «تک‌صدایی» بودند، اینترنت آغازی برای «چند صدایی» شد. حال اگر بخواهیم به صدا به معنای واقعی آن، یعنی «صدا»ی فرستنده تکیه کنیم، پادکست این امر را آسان کرده ‌است. در این مقاله سعی من بر این است که پادکست و رادیو در کنار هم تحلیل کنم. چرا که محتوای هر دو «صدا» است و تفاوت‌ها بر سر نحوه‌ی انتشار و ابزار مورد استفاده برای پخش، در راستای آن محتوا است.


انسان به کمک 5 حس می‌‌تواند با دنیای پیرامون ارتباط برقرار کند و رسانه‌ها برای جذب مخاطب خود باید از یکی از این حواس بهره ببرند. نکته اینجاست که حواس آدمی محدود است، در نتیجه شکل برقراری ارتباط در رسانه محدود است. برای برقراری ارتباط از طریق گوش، صدا لازم است. این ارتباط صدا محور، روزگاری از طریق رادیو و حال با رشد تکنولوژی از طریق پادکست نیز میسر شده ‌است. دگرگونی در ابزار و واسطه‌ی ارائه پیام تغییراتی در ماهیت فرستنده‌ی پیام، قابلیت‌های گیرنده‌ی پیام و محتوا ایجاد کرده است.


نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 تیر 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: نظریه های ارتباطات،     | نظرات()

دنیای انیمیشن را بشناسیم



انیمیشن یعنی نشان دادن تصاویر متحرک به هر صورت و به هر شکل. انیمیشن ها روش های ساخت بسیار گوناگونی دارند که یکی از این روش ها استفاده از کامپیوتر است. انیمیشن های کامپیوتر ی با استفاده از نرم افزار های مخصوص ساخته می شوند که این نرم افزار ها می توانند Maya، 3Dmax و بسیاری از نرم افزار های دیگر باشند که هر کدام معمولاَ کاربرد و برتری خاصی نسبت به دیگر نرم افزار ها دارند . انیمیشن ساز باید به زیباترین شکل ممکن و در سریع ترین زمان انیمیشن خود را بسازد، لذا برای این کار از روش های مختلف و نرم افزار های گوناگون می توان استفاده کرد.


انیمیشن ها کاربرد های گوناگونی دارند، از قبیل: تیزر های تبلیغاتی، برنامه های علمی آموزشی، جلوه های ویژه یا انیمیشن ترکیب شده با فیلم، ساخت انیمیشن برای سرگرمی کودکانو نوجوانان، ساخت محیط های شبیه سازی شدهﻯ واقی، ساخت بازی های کامپیوتری و... . هنر انیمیشن سازی تعاریف و تاریخچهﻯ مرتوط به خود را دارد و مدل سازی در کامپیوتر هم روش های گوناگونی دارد و برای این که ما در کامپیوتر مدلی را بسازیم کارهای خاصی را باید بلد باشیم و انجام دهیم.

موضوع انیمیشن از دیرباز مطرح بوده است. فکر ساخت انیمیشن از زمانی مطرح شد که در زمان های گذشته کسانی که به ساخت فیلم های سینمایی و تلوزیونی مشغول بودند به فکر افتادند که چرا فقط از جهان پیرامون خود فیلم تهیه کنند؟ چرا جهان گسترده و بی نهایتِ، ذهن وتصورات خود را به نمایش نکشند؟ به همین علت آنان به این فکر افتادند تا با در کنار هم گذاشتن نقاشی های متعدد، تصاویر متحرک بسازند که این نحوهﻯ ساخت فیلم را " انیمیشن " نامیدند. به مرور زمان این انیمیشن ها از کوتاهی و خشک بودن حرکات ومحیط در آمد. شرکت های بزرگ و سرمایه داران بسیاری در مورد انیمیشن تلاش کردند و حاصل تلاش آنها بی نتیجه نبود زیرا سود زیادی عایدشان شد.


نوشته شده در تاریخ جمعه 22 خرداد 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: بازی های کامپیوتری،     | نظرات()

روابط عمومی الکترونیک در ایران

«روابط عمومی الکترونیک» (EPR) تنها واژه ای نیست که این روزها به فن یا علم روابط عمومی مدرن اطلاق می شود. روابط عمومی جدید و مبتنی بر تکنولوژی اطلاعات Information Technology، انواع و اقسام مختلفی دارد و چه بسا دایره فعالیت هر یک از آنها با دیگری تفاوت اساسی داشته باشد. در این مقاله سعی می شود هر یک از این مفاهیم بررسی و ابعاد و چارچوب آن مشخص شود. بدیهی است در نهایت آنچه مهم می باشد روح جدید حاکم بر این نوع از روابط عمومی است نه نام یا اصطلاحی که به آن فعالیت اطلاق می شود. در ایران نیز نشانه های قوی از رویکرد روابط عمومی ها به این پدیده های جدید مشاهده می شود.

روابط عمومی الکترونیک

به نوعی از روابط عمومی اطلاق می شود که در آن از ابزارهای الکترونیک نظیر سیستم پاسخگویی الکترونیک، رادیو، Voice و نظایر آن برای انجام ماموریت های روابط عمومی استفاده می شود. قرار دادن متون انتشاراتی تولید شده در روابط عمومی با همان شکل و فرمت مثلا در قالب PDF نیز در چارچوب روابط عمومی الکترونیک قرار می گیرد.

در روابط عمومی الکترونیک به جای بهره گیری از شیوه های سنتی مواجهه با مشتریان یا مخاطبان، از تکنولوژی های الکترونیکی به منظور سهولت، سرعت و فراگیری بیشتر استفاده می شود.
در هر صورت فرآیند گام گذاشتن روابط عمومی از شکل سنتی به عرصه الکترونیک، یک جهش و گام اساسی برای ورود به دنیای مجازی Cyberspace محسوب می شود و سنگ بنای سایر فعالیت های روابط عمومی در فضای آنلاین در همین مرحله گذاشته می شود.


نوشته شده در تاریخ جمعه 22 خرداد 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: تبلیغ،     | نظرات()

روابط عمومی : تاریخچه، اصول، مفاهیم و كاربرد


بى شك روابط عمومى، مانند سایر رشته هاى علوم انسانى مورد غفلت قرار گرفته است و توسعه روزافزون و ارتباط و اطلاعات در كشور ها، نتوانسته در آن تأثیرى داشته باشد. حتى كشور در حال توسعه ما نیز چنین وضعى دارد. مشكلات و ناكارآیى ادارى در كشور ما پدیده نو و جدیدى نیست و سال هاست كه سازمان هاى مربوطه، براى اصلاح ساختارى آنها مطالعه و برنامه ریزى مى كنند، هر چند تاكنون اقداماتى نیز به عمل آمده است. در عصر ارتباطات و اطلاعات در موقعیتى كه جامعه متحول ما رو به سوى تكامل دارد و مدنیت را جست وجو مى كند، روابط عمومى از اجزا و عناصر اصلى ارتباطات است و در ایجاد بستر هاى مشاركت ذهنى و عینى نقش نهادى و بنیادى دارد، زیرا جنس و ماهیت مجموعه وظایف و فعالیت هاى آن به طور عمده، (ارتباطى، تعاملى و تبادلى) است. امر مشاركت با مقوله اطلاع رسانى كه از مهمترین رویكرد هاى روابط عمومى است آغاز مى شود و بسیارى دیگر از كارهاى اجراى تحقق مشاركت از جمله تمهیدات ترغیبى، همان امور رایج كاربردى روابط عمومى است.


نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 خرداد 1388    | توسط: لعیا محبوبی    | طبقه بندی: تاریخچه،     | نظرات()